راهکار برای تشکیل هسته اولیه تظاهرات
اکثر قریب به اتفاق شرکت کنندگان در راهپیمائی 25 بهمن و علی الخصوص 1 اسفند به روشنی جلوگیری نیروهای سرکوبگر رژیم از تشکیل هسته اولیه تظاهرات را دیده اند ، با گشتی در اینترنت و مطالعه تاکتیک تظاهر کنندگان اول اسفند در رشت ، که موفق هم بوده می توان الگوئی برای شهر محل زندگی خود با تغییراتی اجرا کرد.
در حال حاضر که مسیر راهپیمائی 10 اسفند درتهران و حتی شعارهای آن نیز مشخص شده و با توجه به اهمیت شکل گیری تظاهرات در شرایط کنونی ، نکاتی را که باعث موفقیت هرچه بیشتر این تاکتیک در تهران می شود و به نظرم رسیده را برای همفکری با دوستان باستحضار می رسانم . پر واضح است که همفکری و مشارکت عزیزان در موضوع موجب هرچه بهتر شدن راهکارها و کمتر شدن نواقص آن می شود.
حضور گسترده نیروهای سرکوبگر از پنجشنبه( 89/12/5 ) در خیابان ها به بهانه شب عید نشان می دهد که حکومت تمام تلاش خود را برای جلوگیری از تظاهرات بکار خواهد بست ، ولی میشود با هوشیاری و بدست گرفتن ابتکار عمل و البته بکارگیری الگو یک اسفند رشت و با سازگارکردن آن با شرایط تهران به نتایج بهتری رسید.
در واقع هدف اصلی کشاندن نیروهای سرکوبگر به جاهائی غیر از خیابان اصلی و محیا کردن فرصت برای تشکیل تظاهرات در مسیرخیابان اصلی و پیوستن مردم به تظاهرات است ، البته در رشت جوانان به گوشمالی لباس شخصی ها هم مبادرت کرده اند ولی لازم به ذکر است که گوشمالی و ضربه زدن به نیرو ها هدف اصلی نیست بلکه هدف اصلی در تهران باید فقط کشاندن نیروهای سرکوبگر به دنبال خود باشد به دلایل زیر:
1 – درتهران بخاطر حساسیت و طولانی بودن مسیر بیشتر از گارد ضد شورش برای تعقیب استفاده می شود و باید تمرکز بر گریختن از دست آنها باشد ولی اگر فرصت برای گوشمالی لباس شخصی ها که احیاناً به تعقیبمان پرداختند فراهم شد آنوقت از خجالتشان در می آئیم.
2 – تمام در رو های مسیری که ماموران را به دنبال خود می کشیم را قبلاً شناسائی کرده ( محل انتخابی دور از محل زندگیمان باشد ) و مسیر هائی که موتور سیکلت نتواند به آنجا دسترسی داشته باشد را بدانیم ( یا خودمان راه را برای عبور وسایل نقلیه با روش های گل میخ ، روغن و …. مسدود کنیم ) و حتی برای گریختن یک وسیله نقلیه ( موتور) آماده بعد از مانع دسترسی موتورنیرو ها ، برای ترک سریع محل( با رعایت مسائل ایمنی وسیله نقلیه از جمله پلاک و رنگ ) آماده داشته باشیم.
3 – بااستفاده از نقشه حتی المقدور جائی را انتخاب کنیم که به چند راه برسد و نتوانندمسیرمان را ببندند.
4 – حتماً در اولین فرصت پس از گزیر ماسکمان را برداریم و ظاهرمان را تغییر دهیم ( مثلاً اگر ماسک داریم و کلاه سرمان است هر دو را برداریم و اگر هم با موتور می رویم کاسکت به سرمان بگذاریم . رنگ بالا پوشمان رنگی معمولی باشد که زیاد به چشم نیاید و حتی در فرصت مناسب عوضش کرده ، یا بادگیر رویش بپوشیم و یا در صورت امکان پشت و رویش کنیم ).
5 – بخاطر قطع موبایل در مسیر و داشتن بی سیم و وسایل ارتباطی در طرف مقابل، هماهنگی با گروهمان از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
6 – بعد از اقدام در محلی ، دیگر به آنجا بر نگردیم و از مسیر های خارج از محدوده اعلام شده خود را به جای دیگری که شناسائی کردیم رسانده و یکبار دیگر این کار را انجام دهیم و پس از دو یاسه بار خود در جائی دیگر به تظاهر کنندگان بپیوندیم.
برای روشن شدن موضوع مثالی میزنم مثلاً گروه مامتشکل از 5 نفر با 5 موتور سیکلت ( یک تَرک بودن موتورها در مسیر گریز امنیت بیشتری دارد ) است ، اولین مرحله را در پل چوبی انجام می دهیم سپس از میدان عشرت آباد ، شریعتی ، هفت تیر ، کریمخان ، بلوار ، خود را به وصال رسانده آنجا هم یک مرحله تعقیب و گریز کرده و بعد از مسیر فاطمی ، کارگر شمالی ، جلال آل احمد ، پل گیشا ، شهر آرا ، ستارخان ، شادمان خود را به تقاطع آزادی رسانده ، وسایلمان را در جائی گذاشته و به خیابان اصلی برای تظاهرات می رویم . ( لازم به توضیح است که در طول مسیر برای رسیدن به مقصد بعدی برای جلوگیری از شناسائی توسط گشت های مخفی نباید با هم بودنمان مشخص شود )
نا گفته پیداست که اگر 10 تیم 5 نفره در کل مسیر هرکدام در دو جا این کار را انجام دهند و هسته تظاهرات شکل گرفته و ترس مردم بریزد و به تظاهر کنندگان ملحق شوند مطمئناَ سردرگمی در نیرو های سرکوب ایجاد شده و دستاورد خوبی در اولین سه شنبه از سه شنبه های اعتراض بدست می آوریم .
7- مهمترین موضوع اینکه در تهران بیشتر از لباس شخصی هابرای جاسوسی استفاده می شود و لباس شخصی هائی که با مردم درگیر می شوند عموماَ ایرانی و یا ساکن تهران نیستند پس به هیچ وجه نباید در موقع کار حتی به کسیکه در فراری دادن شما کمک می کند اعتماد کنید و حتی بگذارید ظاهرتان را ببیند.
(kheradejamee