سید حسین رونقی ملکی (زاده ۱۴ تیر ۱۳۶۴ در ملکان) فعال حقوق بشر، وبلاگ نویس، زندانی سیاسی و مسئول کمیته مبارزه با سانسور در ایران "ایران پروکسی" است و هم چنین دارای سابقه بازداشت و زندان میباشد.حسین رونقی با نام مستعار بابک خرمدین در ایران به وبلاگ نویسی میپرداخت، وی همچنین در زمینه برنامهنویسی و ساخت وبلاگ و عبور از فیلترینگ تخصص داشته و در زمینه مبارزه با سانسور در فضای سایبری ایران تلاشهای گستردهای انجام داده است. این فعال حقوق بشر آذری زبان، زاده شهر ملکان در آذربایجان شرقی و دانشجوی رشته نرم افزار کامپیوتر دانشگاه آزاد اراک است.
در تاریخ ۲۴ اسفند ماه ۱۳۸۸ روزنامه کیهان با انتشار گزارشی در مورد وی اتهامات سنگینی را متوجه این وبلاگنویس کرد. در این گزارش وی متهم به اقدام علیه امنیت ملی و ارتباط با سازمانهای خارج از کشور و پول گرفتن از آنان متهم شده بود.
تداوم فشارها بر روی وی در سلولهای انفرادی برای اخذ اعتراف تلویزیونی موجب آن شد که رونقی در تاریخ سوم خرداد ماه ۱۳۸۸ دست به اعتصاب غذا زده و بار دیگر به سلول انفرادی منتقل شود. پس از اعتصاب غذایش پدر و مادر این وبلاگنویس برای پیگری وضعیتش به تهران مراجعه کردند اما هیچ خبری از فرزندشان به دست نیاورده و مسئولین قضایی پاسخی به آنها ندادند. درپی شنیدن جواب منفی برای ملاقات حضوری از سوی دادستان تهران، مادر حسین رونقی همزمان با فرزندش تصمیم به اعتصاب غذا گرفت تا این که وی پس از نزدیک به دو هفته اعتصاب غذای خود را شکست
حسین رونقی در مرداد ماه ۱۳۸۸ بار دیگر برای انجام مصاحبه تلویزونی شدیدا تحت فشار قرار گرفت به طوری که مجبور شد بار دیگر برادی نزدیک به ۱۰ روز دست به اعتصاب غذا بزند. این امر موجب قطع تماسهای تلفنی وی از سوی بازجویان با خانوادهاش شد.
درتاریخ هفتم شهریور۱۳۸۹، با مخالفت بخش «سایبری سپاه» قرار بازداشت موقت حسین رونقی بعد از نزدیک به ١٠ ماه بازداشت برای یک ماه دیگر تمدید شد، این در حالی بود که برای وی وثیقهای معادل ۳۰۰ میلیون تومان نیز به دادگاه ارائه شده بود، اما قاضی پیر عباسی ریاست شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به خاطر مخالفت اطلاعات سپاه از آزادی وی جلوگیری کرد.
با گذشت ۱۰ ماه از بازداشت حسین رونقی ملکی در بند ۲ الف زندان اوین سرانجام در تاریخ ۱۳ مهر ماه ۱۳۸۹ حکم ۱۵ سال حبس تعزیری برایش از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب صادر و به وی ابلاغ شد و وی به خاطر امتناع از امضای حکم مورد ضرب شتم رئیس دفتر و ماموران همراه قرار گرفت. به همین علت وی در تاریخ ۱۵ مهر ۱۳۸۹ برای سومین بار در طول دورهی زندان در اعتراض به حکم خود دست به اعتصاب غذا زد که وضعیت وخیم جسیمیاش را به دنبال داشت.
در تاریخ ۲۹ آبان ماه ۱۳۸۹ پرونده حسین رونقی که با اعتراض وکلایش مواجه شده بود به دادگاه تجدید نظر ارسال شد و درتاریخ ۱۰ آذر ۱۳۸۹ حکم ۱۵ سال حبس تعزیری حسین رونقی ملکی از سوی شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر به تایید رسید و به بند ۳۵۰ زندان اوین منتقل شد اتهامات وی در دادگاه ««عضویت در شبکه ایران پروکسی، توهین به رهبری و توهین به رئیس جمهوری» عنوان شد.
حسین رونقی از ناراحتی کلیوی رنج میبردو با تشدید بیماری کلیوی حسین رونقی وضعیت وی رو به وخامت بود این در حالی است که علی رغم توصیه مسئولین بهداری زندان، نهادهای امنیتی به او اجازه نداده اند که به بیمارستان منتقل شود.[۵]
در اسفند ماه ۱۳۸۹ نهادهای امنیتی خانوادهی این وبلاگنویس را تحت فشار قرار داده و حکم جلب مادر رونقی را به عنوان مطلع صادر کردند.
وی در تاریخ ۱۹ تیر ماه ۱۳۹۰ در نامهای به دادستان تهران خواستار مرخصی استعلاجی خود شد. وی در این نامه نوشت: «بیش از سیزده میلیون تومان برای درمان نارسایی های کلیوی فقط برای بازگشت سلامتی من هزینه شده و عدم رسیدگیهای ضروری و مراقبتهای لازم نه فقط هزینه گزاف درمان و عمل جراحی را به هدر میدهد بلکه وضعیت جسمانی و سلامتیام را نیز به سوی شرایط وخیم و خطرناک سوق میدهد. این امر نه فقط برای من که برای خانوادهام نیز غیر قابل تحمل است. به این دلیل هر چند تاکنون در برابر حکم ناعادلانه دادگاه سکوت کردهام اما این بار به حکم وجدان و عقل در برابر به خطر افتادن سلامتیام سکوت نمیکنم.»
رونقی در مرداد ماه ۱۳۹۰ نامهای دیگر به دادستان تهران نوشت و طی آن از وضعیت بد خود و زندان و فشارهای نهادهای غیرقانونی در زندان سخن گفت: «آقای دادستان! یادتان هست گفتم شرایط دسترسی به تغذیه مناسب و دارو، کلینیک تخصصی و محیطهای آرام برای استراحت من فراهم نیست. در مقابل شما چه گفتید؟ تنها پاسخ دادید که به دلیل مخالفت سپاه نمیتوانید مرا به مرخصی اعزام کنید. یادتان هست در ملاقاتهای پیشین گفته بودید که اگر پزشکی قانونی با اعزام تو به مرخصی موافقت کند، تو را به مرخصی میفرستیم. بعد از صحبتهای شما تحقیق کردم و دیدم که سه ماه قبل از اظهارات جنابعالی، پزشکی قانونی موافقت خویش را با اعزام من به مرخصی اعلام کرده و برای شما فرستاده بود همان وقت هم به شما گفتم که این نهادهای امنیتی هستند که تشخیص میدهند چه کسی و چگونه تحت درمان قرار گیرد.»
این نامه سبب شد که وی در تاریخ ۲۴ مرداد ماه ۱۳۹۰ مورد ضرب و شتم در زندان قرار بگیرد. بر اثر این ضرب و شتم وی به بیمارستان طالقانی در تهران منتقل شده و چندین ساعت را در بیهوشی به سر برد. رونقی در همان شب در حالی که از وضعیت مناسبی برخوردار نبود به زندان اوین بازگردانده شد و از داشتن مرخصی محروم بود.
احمد رونقی ملکی به خبرگزاری خانه حقوق بشر گفته است که فرزندش روز ۲۴ مرداد مورد ضرب و شتم قرار گرفته و در اثر شدت ضربهها، به شدت آسیبدیده و بیهوش به بیمارستان منتقل شده است.
به گفته پدرش، «نه حسین در زندان امنیت جانی دارد نه ما بیرون از زندان. حسین را در زندان کتک میزنند و نمیگذارند درمان شود و بیرون از زندان ما همیشه در حال تهدید شدن هستیم».
احمد رونقی ملکی در نامهای که ۲۶ مرداد ماه در وبسایت جرس، منتشر شده با اعتراض به عدم توجه و پاسخگویی دستگاه قضایی و مسئولان زندان خواستار رسیدگی فوری به وضعیت فرزندش شده است.
در این نامه آمده که این زندانی «با ۱۳ ماه سلول انفرادی در زندان اوین زیر شکنجههای بازجویان» سلامتی هر دو کلیه و کیسه صفرا خود را از دست داده است.
پدر او همچنین درباره دلیل ضربوشتم فرزندش احتمال داده «به خاطر نامهای باشد که حسین به دادستان تهران نوشته است.»
حسین رونقی در تاریخ ۴ آبان ماه ۱۳۹۰ به دلیل عدم انتقال به موقع به بیمارستان و عدم مرخصی استعلاجی یک کلیه خود را از دست داد و تحت عمل مجدد قرار گرفت.
او در پی مداخله اطلاعات سپاه پاسداران در پرونده خود و ممانعت از دریافت مرخصی استعلاجی در آذر ماه ۱۳۹۰ دست به اعتصاب غذای نامحدود زد.
مهدی خزعلی نیز در واکنش به زندانی شدن حسین رونقی گفت : حسين را كه مي بيني، باور نمي كني كه اين جوان سرزنده و بشاش، به ۱۵ سال حبس محكوم شده است و قريب ۲ سال است كه در بند است.
زلیخا موسوی مادر حسین رونقی که به طور مداوم شاهد وضعیت بد جسمی فرزندش در زندان بود روز ۱۶ خرداد ماه در گفتوگویی تنها خواست خود را مرخصی برای درمان فرزندش اعلام کرد، اما مسئولان امنیتی و قضایی همچنان با کارشکنی از مرخصی وی جلوگیری کردند.
پدر وی در ۱۸ مرداد ماه ۱۳۹۰ گفت: «حسین را دیشب باید در بیمارستان بستری میکردند. در آخرین ملاقاتی که با حسین داشتیم، هنوز از ناحیه کلیه و کیسه صفرای خود دچار مشکل بود و خونریزی داشت. اما با وجودی که میدانند چقدر نیاز به رسیدگی پزشکی دارد، باز هم او را به زندان بازگرداند.
در واکنش به وضعیت حسین رونقی ملکی، سازمان عفو بینالملل روز ۱۳ مرداد ماه در بیانیهای از حکومت ایران خواست که به «مشکلات وخیم درمانی» ۹ زندانی سیاسی از جمله حسین رونقی ملکی در این کشور رسیدگی کند.
وی به دلیل نامعلومی چندین بار دچار تشنج شده است و مسئولین زندان تا کنون اقدامی موثری برای انتقال وی به بیمارستان و یافتن علت آن انجام ندادهاند.
همبندیان وی تشنج این زندانی را توام با حمله قلبی تشخیص دادهاند.
خانواده این زندانی اعلام داشتند اطلاعی از وضعیت اخیر فرزندشان ندارند و در آخرین اقدام قانونی برای تدوام درمان وی در خارج از زندان دادستانی بر اساس گزارش پزشکی قانونی با مرخصی ۴۰ روزه وی موافقت کرده است.
نزدیکان این زندانی میگویند علی رغم موافقت دادستانی وزارت اطلاعات با صدور مرخصی برای این زندانی بیمار مخالفت کرده است.
حسین رونقی ملکی که چند بار جهت انجام عمل جراجی کلیه به بیمارستان منتقل شده است برای تدوام درمان بیماریاش میبایست در محیط مناسب استراحت کند.
اینک ،پزشکان معالج این فعال حقوق بشر پس از معاینه اش اعلام کردند که در صورت ادامه حضور وی در زندان و اگر فورا تحت درمان و عمل جراحی در بیرون از زندان قرار نگیرد برای همیشه کلیه هایش را از دست می دهد و با خطر جدی مواجه خواهد شد.
به گزارش خبرنگار کلمه، بعد ازظهر روز دوشنبه ٢۵ اردیبهشت با وخامت حال حسین رونقی، بهداری زندان اوین وی را به بیمارستان هاشمی نژاد اعزام کردند.
پزشکان معالج این فعال حقوق بشر پس از معاینه اش اعلام کردند که در صورت ادامه حضور وی در زندان و اگر فورا تحت درمان و عمل جراحی در بیرون از زندان قرار نگیرد برای همیشه کلیه هایش را از دست می دهد و با خطر جدی مواجه خواهد شد.
پیش تر جراح رونقی اعلام کرده بود بعلت عمل جراحی پلیوپلاستی faild نیازمند عمل جراحی مجدد است. او در معاینات اخیر خود عنوان کرده است که معالجه و درمان دیر هنگام وی باعث از بین رفتن کلیه هایش خواهد شد و احتمالا کلیه وی باید خارج شود.
پدر این فعال دانشجویی و زندانی سیاسی در نامه ای که اخیرا به دادستان تهران نوشته عنوان کرده است: جناب آقای دادستان سپاه ارگان مقدسی می باشد، اما چند نفر از ماموران سپاه گفته بودند اگر به مقامات قضایی شکایت کنید فرزندتان کشته می شود و نیز نمی گذاریم از زندان بیرون بیاید. جناب دادستان دارند به گفته هایشان عمل می کنند و فرزندم را می کشند.
محمد علی دادخواه وکیل حسین رونقی نیز در نامه ای خطاب به ریاست شعبه ٢۶ دادگاه انقلاب گفته بود: ریاست محترم دادگاه اکنون سخن از زندگی یک انسان است. شدت بیماری به گونه ای است که هر نوع سهل انگاری خسارت غیرقابل جبران رابه همراه خواهد داشت.
زلیخاموسوی مادر این وبلاگ نویس دربند که بارها از طرف ماموران سپاه تهدید شده است، هم گفته بود: مانگران حسین هستیم، قبلا مرا تهدید کرده بودند که اگر مصاحبه کنی دخترانت را هم می بریم و خودت را هم بازداشت می کنیم. باور کنید بی قانونی و ظلم روزگار ما را سیاه کرده است. چگونه آرام باشم و ساکت بنشینم وقتی می بینم پسرم ذره ذره می میرد. من برای پسرم هر روز اشک می ریزم و دعا می کنم. می ترسم اتفاق بدی برایش بیافتد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر