باز خردادی دیگر فرا رسیده ، همو خردادی که هر سال پر حادثه بوده و به خرداد پرحادثه مشهور شده ، همو که هاله سحابی و هدی صابر را بدست مزدور جنایتکار حکومت ظالم خامنه ای از دست دادیم. و باز این خرداد رسیده و اینبار جان جوانی قهرمان از دیار آذربایجان در خطر است. جوانی که ما با نام بابک خرمدین می شناسیم ، فرزندی که به خاطر عبور مردم ایران از فیلتر و سانسور بهترین ایام جوانیش را در سیاه چالهای اوین و با بیماری می گذراند. حسین در برابر فشار های ماموران وزارت اطلاعات خم نشده و با قامتی نحیف ولی محمکم و استوار ایستاده. بارها ماموران از او خواسته اند که اعتراف تلویزیونی کند ، بارها خواسته اند که در نامه یتقاضای عفو برای رهبری بنویسد، بارها پدر و مادرش را تهدید کرده اند ، بارها خودش را شکنجه کرده اند ، و بارها گفته اند که خواهران و برادرت را هم می رباییم ولی هیچ کدام تاثیر گذار در اراده ی حسین در برابر ایستادن در مقابل ظلم نشد. هیچ کدام از وعده های ماموران برای آزادی یا حتی مداوای بیماریش را با شرط مصالحه قبول نکرد ، آیا این حماسه نیست؟ آیا این کمتر از حماسه ی رستم و بابک و هزاران سردار و پهلوان ایرانی در شاهنامه نیست. مادر حسین بارها به او گفته که نباید به ابن راه میامدی و حال که آمدی استوار تا انتها مردانه بایست. جانا که مادر از غم دوری و بیماری فرزند چه میکشد. آزار و اذیت ماموران هیولا گون اطلاعات سپاه را که بر اینها بار کنید می ینیم ، چنین مادر را چنین فرزند شایسته است. مردم ایران باید با اطلاع رسانی جان بابک خرمدین زمانه ی مان را از چنگال دیو صفت ضحاک زمان نجات دهیم. اکنون رسانه و مسئول ما مردم ایرانیم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر